Δεν χρειάζεται κάθε πρόπτωση των πυελικών οργάνων χειρουργική αντιμετώπιση. Η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από το είδος και τον βαθμό της πρόπτωσης, τα συμπτώματα και τα ιδιαίτερα ευρήματα κάθε περίπτωσης.

Οι θεραπευτικές επιλογές κυμαίνονται από συντηρητικά μέτρα έως σύγχρονες επανορθωτικές χειρουργικές τεχνικές.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Σε ηπιότερα συμπτώματα ή όταν μια χειρουργική επέμβαση δεν είναι απαραίτητη ή δεν επιθυμείται, υπάρχουν διάφορες συντηρητικές επιλογές:

• στοχευμένη ενδυνάμωση του πυελικού εδάφους και φυσικοθεραπεία
• θεραπεία με πεσσό για τη μηχανική υποστήριξη των πυελικών οργάνων
• τοπική κολπική θεραπεία με οιστρογόνα μετά την εμμηνόπαυση, όταν είναι ιατρικά κατάλληλη
• προσαρμογή παραγόντων της καθημερινότητας που επιβαρύνουν το πυελικό έδαφος

Ιδιαίτερα ένας κατάλληλα προσαρμοσμένος πεσσός μπορεί για πολλές γυναίκες να αποτελέσει αποτελεσματική επιλογή για τη μείωση των συμπτωμάτων χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Σε πιο έντονα συμπτώματα ή όταν η συντηρητική θεραπεία δεν προσφέρει επαρκή βελτίωση, μπορεί να ενδείκνυται η χειρουργική αποκατάσταση του πυελικού εδάφους.

Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής εξαρτάται από τα τμήματα του πυελικού εδάφους που έχουν επηρεαστεί. Ανάλογα με το εύρημα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικές επανορθωτικές μέθοδοι.

Η επέμβαση μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση, να πραγματοποιηθεί κολπικά, λαπαροσκοπικά ή με ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική.

Στόχος είναι η καλύτερη δυνατή αποκατάσταση της ανατομίας, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης, του εντέρου και του πυελικού εδάφους.

Διατήρηση της μήτρας

Η χειρουργική αντιμετώπιση μιας πρόπτωσης δεν σημαίνει απαραίτητα αφαίρεση της μήτρας.

Όταν τα ευρήματα το επιτρέπουν και η ασθενής επιθυμεί τη διατήρηση της μήτρας, μπορούν να εξεταστούν χειρουργικές τεχνικές με διατήρηση της μήτρας. Η κατάλληλη μέθοδος επιλέγεται μετά από προσεκτική διάγνωση και αξιολόγηση.

Ο Δρ. Αρσενάκης συνδυάζει την πολυετή ουρογυναικολογική εμπειρία του με την εξειδίκευσή του στην ελάχιστα επεμβατική και ρομποτική χειρουργική, ώστε να αξιοποιούνται στοχευμένα τόσο οι συντηρητικές όσο και οι χειρουργικές θεραπευτικές επιλογές.

Στόχος της θεραπείας δεν είναι μόνο η διόρθωση ενός ανατομικού ευρήματος – αλλά η ουσιαστική και μακροχρόνια βελτίωση της λειτουργικότητας, των συμπτωμάτων και της ποιότητας ζωής.